Першая Кантакты Мапа
List pasterski Konferencji Katolickich Biskupów na Białorusi na Uroczystość Zwiastowania Pańskiego 2017
sobota, 18 marca 2017 06:57

Czcigodni Bracia w Kapłaństwie, Osoby konsekrowane
Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i Bracia!

Po raz kolejny przychodzi nam przeżywać Uroczystość Zwiastowania Pańskiego a wraz z nią „Dzień Świętości Życia”. Rok po roku przeżywamy ten dzień w kontekście tajemnic męki i śmierci Chrystusa, uświadamiając sobie, że nie da się oddzielić życia od śmierci. Człowiek, który się narodził musi umrzeć. Ale śmierć nasza w kontekście śmierci Chrystusa, jest nowym narodzeniem, jest przejściem do życia w wieczności. Ta ofiara Chrystusa, raz na zawsze uświęciła nas, to znaczy i nasze narodzenie i naszą śmierć. I przez to uświęcenie każde życie należy tylko i wyłącznie do Chrystusa. Tak więc w pełni należymy do Chrystusa. Nasze narodzenie, życie i śmierć należą do Chrystusa. Również „Dar nowego dziecka, które Pan powierza ojcu i matce, ma swój początek w przyjęciu, jest kontynuowany przez opiekę podczas życia doczesnego, a jego celem ostatecznym jest radość życia wiecznego”, — naucza Ojciec Święty Franciszek w Adhortacji Posynodalnej „Amoris Leatitia” ” (AL, 166).

Rozumiała to doskonale Maryja, kiedy zmieszana usłyszała od Posłannika Bożego, że stanie się Matką Chrystusa. Rozumiała, że życie jest świętością, bo Duch Święty zstąpił na Nią i Moc Najwyższego osłoniła Ją. Nie wiedziała w jaki sposób to się stanie, jednak rozumiała, że dla Boga nie ma nic niemożliwego. Osłoniona Mocą z wysoka stała się mieszkaniem dla Syna Bożego.

Dzień Świętości Życia od kilkunastu lat obchodzony jest w wielu krajach świata. Lokalne Kościoły widząc zagrożenia, jakie z wielkim tupetem wkraczają w życie człowieka, podjęły apel Ojca Świętego Jana Pawła II, który w encyklice Evangelium Vitae, ogłoszonej 25 marca 1995 roku zaproponował aby „ corocznie w każdym kraju obchodzono Dzień Życia (...) Trzeba, aby dzień ten był przygotowany i obchodzony przy czynnym udziale wszystkich członków Kościoła lokalnego. Jego podstawowym celem jest budzenie w sumieniach, w rodzinach, w Kościele i w społeczeństwie świeckim wrażliwości na sens i wartość ludzkiego życia w każdym momencie i każdej kondycji. Należy zwłaszcza ukazywać, jak wielkim złem jest przerywanie ciąży i eutanazja, nie należy jednak pomijać innych momentów i aspektów życia, które trzeba każdorazowo starannie rozważyć w kontekście zmieniającej się sytuacji historycznej" (EV, nr 85).

Dzień Świętości Życia w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego obchodzony jest również w naszym kraju. Dzięki temu mamy jeszcze jedną możliwość przypomnieć sobie, że życie ludzkie od jego początku aż do naturalnej śmierci jest uświęcone przez Boga i do Niego należy. Jest to również szczególne święto wszystkich matek, także tych, które pomimo nieprzyjaznych warunków, pomimo przeciwności losu, odpowiedziały podobnie jak to zrobiła Maryja przy Zwiastowaniu „niech mi się stanie według słowa Twego”. Dlatego „Każdą kobietę w ciąży pragnę z miłością prosić: dbaj o swoją radość, niech nic ci nie odbiera wewnętrznej radości macierzyństwa. To dziecko zasługuje na twoją radość. Nie pozwól, aby lęki, obawy, komentarze innych osób lub problemy przygasiły szczęście bycia narzędziem Boga, aby wnieść na świat nowe życie”- naucza Papież Franciszek (AL., 177).

Wiemy, że zgodzenie się z wolą Bożą nie zawsze jest łatwe. Zwłaszcza zaś w sytuacjach kiedy dostrzegamy przepełnione domy dziecka, a w nich dzieci, których rodzice zadecydowali o porzuceniu ich. Nie jest łatwo powiedzieć Bogu „tak” wiedząc, że dziecko narodzi się kalekie. Jakże trudno zgodzić się z wolą Bożą, nie mając podstawowych warunków do życia, a tym samym nie widząc godnej przyszłości dla swojego dziecka. Wszystkie te trudności i wątpliwości prowadzą do pytania: czy warto narodzić dziecko, czy może lepszym rozwiązaniem będzie aborcja? „Niektórzy – jakby na usprawiedliwienie – ośmielają się mówić, że błędem było wydanie ich na świat. To haniebne!” (AL, 166) powtarza Papież Franciszek

Tymczasem Bóg objawia życie jako świętość. Niezależnie od tego, czy będzie ono kalekie, może trudne, bolesne, zawsze będzie święte i do Niego będzie należeć. „Nie jest zatem ważne, czy to nowe życie będzie tobie odpowiadało, czy też nie, czy posiada cechy, które się tobie podobają, czy też nie, czy odpowiada twoim planom i marzeniom. Dlatego, że „dzieci są darem. Każde jest wyjątkowe i niepowtarzalne [...]. Kocha się dziecko, ponieważ jest dzieckiem: nie dlatego, że jest ładne, czy dlatego, że jest takie a takie; nie, - dlatego że jest dzieckiem!”(AL, 170).  Trzeba więc dziś sprzeciwić się cywilizacji śmierci, pogardzie godności życia ludzkiego jak również niesprawiedliwym prawom, które ograniczają wolność małżonków w decyzjach dotyczących przekazywania życia. Trzeba zdecydowanie powtórzyć za Prorokiem Izajaszem „… nie będę wystawiał Pana na próbę”. Bo znakiem dla nas dziś żyjących jest „Panna, która poczęła i porodziła Syna, i nazwała Go imieniem Emmanuel, albowiem Bóg z nami” (por. Iz. 7, 14)  W tym kontekście, naucza Papież Franciszek w Adhortacji Posoborowej „Amoris Leatitia” „nie mogę przemilczeć, że jeśli rodzina jest sanktuarium życia, miejscem, gdzie życie się rodzi i jest otaczane troską, to straszliwą sprzeczność stanowi jej przekształcanie się w miejsce, gdzie życie jest odrzucone i niszczone. Wartość życia ludzkiego jest tak wielka, tak niezbywalne jest prawo do życia niewinnego dziecka rozwijającego się w łonie swojej matki, że w żaden sposób nie można przedstawiać możliwości podejmowania decyzji w odniesieniu do tego życia, jakby chodziło o prawo do własnego ciała”. (AL, 83)

Sprzeciwieniem się pogardzie godności życia ludzkiego są miedzy innymi wszelkie inicjatywy podejmowane w naszym Kościele, mające na celu obronę życia ludzkiego. Należy tu wspomnieć różne formy kształcenia, parafialne poradnie rodzinne, gdzie systematycznie przekazywana jest wiedza, dotycząca metod naturalnego rozpoznawania płodności. Do takich poradni przychodzą małżonkowie, których związek przechodzi różnorakie kryzysy. W takich właśnie miejscach, ci którzy nie widzą już sensu własnej egzystencji, odnajdują przyszłość, którą rozpromienia światło wiary. Nie sposób przejść obojętnie obok grup modlitewnych, duszpasterskich, których celem jest wspieranie rodziny. To dzięki ich modlitwie i staraniu, wiele kobiet, zdecydowanych na aborcję, odnalazło wartość i godność życia, które noszą pod swoim sercem i w konsekwencji urodziło dziecko.

Jest jeszcze jedna inicjatywa, która rozpowszechniona jest w naszym kraju, a imię jej „Duchowa Adopcja”. Dzięki systematycznej modlitwie, wiele matek, mających wątpliwości co do sensowności narodzenia dziecka poczętego, zdecydowało się na urodzenie go. Ta akcja stanowi jakże skuteczny sposób pomocy życiu dzieci poczętych, których narodzenie znajduje się w poważnym niebezpieczeństwie. Każdego roku w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego rozpoczynamy publiczne zobowiązanie się do tej formy walki o godność i świętość życia ludzkiego. Za każdym razem trwa ona dziewięć miesięcy.  Czym zatem jest konkretnie „Duchowa Adopcja”? Jest obietnicą uczynioną Bogu, której treścią jest modlitewne zobowiązanie podjęte przez konkretną osobę w intencji ocalenia zagrożonego życia dziecka w łonie matki, którego imię znane jest jedynie Bogu. Istotą „Duchowej Adopcji” jest codzienna specjalna modlitwa w intencji dziecka i jego rodziców oraz jedna z tajemnic różańca świętego, a także dobrowolnie podjęte praktyki religijne, takie jak: Komunia Święta, post, aktywne wspieranie dzieł charytatywnych.

Obchodząc „Dzień Świętości Życia” zachęcamy do tej modlitwy najpierw kapłanów i osoby zakonne. Wasza postawa i przykład pokazuje wiernym w jaki sposób postępować. Prosimy, by jak największa ilość wierzących i ludzi dobrej woli przyłączyła się do tej formy modlitwy za zagrożone życie dziecka znajdującego się pod sercem matki. Takie jest powołanie Kościoła a więc Wszystkich nas, którzy do Niego należymy. Żyjmy zgodnie z tym powołaniem pamiętając że każdy człowiek, a więc i ten będący w łonie matki należy jedynie do Boga. Niech ten dzień będzie również okazją, aby wspominając tajemnicę Wcielenia Syna Bożego, podziękować Panu Bogu za dar własnego życia, wynagradzać za wszystkie uczynki skierowane przeciwko życiu oraz błagać o poszanowanie życia ludzkiego od poczęcia do naturalnej śmierci.

Na trud wytrwałej modlitwy i praktyk podjętych w obronie poszanowania życia ludzkiego z serca wam wszystkim błogosławimy.

Mińsk, 02.03.2017 r.

Katoliccy Biskupi Białorusi

Arcybiskup Tadeusz Kondrusiewicz
Przewodniczący Konferencji
Biskupów Katolickich na Białorusi

Biskup Antoni Dziemianko
Przewodniczący Rady ds. Rodziny
przy KKBB

фPowyższy list należy odczytać w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego (25.03.2017 r.), podczas wszystkich Mszy św. z udziałem wiernych we wszystkich kościołach Białorusi

 
Program Uroczystości w Diecezjalnym Sanktuarium w Trokielach 11-12 lipca 2014 roku

W dniach 11-12 lipca br.w diecezjalnym sanktuarium Matki Bożej wtrokielach (diec. grodzieńska) odbędą się doroczne uroczystości odpustowe.Modlitewnemu spotkaniu towarzyszyć będą słowa: „A pod krzyżem Matka stała”.

Więcej …  
W Grodnie odbędą się Diecezjalne Dni Młodzieży

Tegoroczne XXI Diece­zjalne Dni Młodzieży odbędą się w dn. 16-18 maja w grodzieńskiej parafii Miłosierdzia Bożego w Grodnie na Wiśniowcu. Młodzi zapraszają się, by umacniać swą wiarę, przeżywając wspólne spotkanie z Bogiem i rówieśnikami. Hasłem Dni Młodzieży będą słowa „Ubodzy duchem mają wstęp do nieba”.

Więcej …