Мінск, касцёл свв. Сымона і Алены, 1 мая 2015 г.Дзякаваць за мінулае, з запалам перажываць сучаснасць і з надзеяй прыняць будучыню
«Быць адкрытым на Бога, аддаць усё сваё жыццё ў Яго рукі, не баяцца ісці за голасам свайго сэрца…» — некалькі простых, а, можа, складаных парад для тых, хто шукае сваёй дарогі ў жыццi, дае сястра-аспірантка Вікторыя Гомза з Кангрэгацыі Сясцёр Найсвяцейшай Сям’і з Назарэта.
У галоўным алтары пачынала пагрукваць, і паволі абраз з выяваю Святой Тройцы апускаўся ўніз, а за ім адкрывалася фігура Маці Божай. Гэту фігуру сузіраць не даводзілася доўга, толькі пакуль не скончыцца Ларэтанская літанія, якую ў касцёле звычайна спявалі. Пасля Маці Божая зноў закрывалася абразом, а Яся, пяцігадовая дзяўчынка, думала: «А як яна там адна будзе? Аж да наступнага вечара, зусім адна?»
1 чыт. Дз 13, 26–33; Пс 2, 6–7. 8–9. 10–11.Ев. Ян 14, 1–6.
Альбо: Успамін св. Юзафа рамесніка.1 чыт. (сш.15) Быц 1, 26 – 2, 3 альбо Клс 3, 14–15. 17. 23–24;Пс 90 (89), 2. 3–4. 12–13. 14 і 16.Ев. Мц 13, 54–58.
«Я — дарога і праўда, і жыццё»
r
30 красавіка Папа Францішак прыняў на аўдыенцыі членаў Змешанай міжнароднай англіканска-каталіцкай камісіі, пасяджэнне якой праходзіць у Рыме. У сваім звароце Пантыфік падкрэсліў, што еднасць паміж хрысціянамі не з’яўляецца неабавязковым патрабаваннем, а існуючыя падзелы не павінны ўспрымацца як непераадольныя.
Кардынал Леанарда Сандры, прэфект Кангрэгацыі па справах Усходніх Касцёлаў, накіруецца ў Ірак, каб прынесці мясцовым жыхарам благаслаўленне Папы і падтрымаць улады краіны ў намаганнях на карысць хрысціян і іншых рэлігійных меншасцяў. Візіт ватыканскага іерарха будзе працягвацца з 1 па 5 мая.