Уступная малітва

Езус Хрыстус гаворыць: “Таму будзьце дасканалымі, як дасканалы Айцец ваш Нябесны”, і заклікае кожнага з нас: “Ідзі за Мною”. Часам мы задаём сабе пытанне: “Куды мне пайсці? Які мой шлях?” Езус дае нам вельмі канкрэтны адказ, кажучы: “Хто хоча ісці за Мною, няхай адрачэцца ад сябе, возьме крыж свой і ідзе за Мною”. Шлях, які прапануе нам Хрыстус, нялёгкі, бо вельмі цяжка згадзіцца на крыж у сваім жыцці, але менавіта гэты шлях вядзе да вечнасці. Распачынаючы разважанне мукі Пана, хочам прайсці Крыжовы шлях як шлях нашага збаўлення. Ахвяруем Пану Богу нашыя малітвы, просячы аб святасці для кожнага з нас.


Стацыя 1
Езус асуджаны на смерць

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

«А першасвятары і ўвесь Сінэдрыён шукалі ілжывага сведчання супраць Езуса, каб забіць Яго, і не знайшлі, хоць прыходзіла шмат ілжывых сведкаў» (Мц 26, 59-60).

Мы так моцна прызвычаіліся адзін да аднаго, што некаторыя з нас думаюць, што ім заўсёды можна гаварыць усё, што падабаецца. Яны чакаюць, што іншыя будуць зносіць іх недалікатнасць. Чаму б не паспрабаваць спачатку ўтаймаваць свой язык? Ты ведаеш, што можаш учыніць ім, але не ведаеш, колькі можа знесці іншая асоба.

Небяспечна нам забыцца пра тое, што мы – грэшнікі. (стар.111)

Пане Езу! Дапамажы нам панаваць над сваім языком, выракаючыся ў жыцці граху асуджэння бліжніх,  таму што Ты вучыш, Езу: “Любіце адзін аднаго!”

Ойча наш… Вітай, Марыя… Хвала Айцу…

О Езу Хрысце, будзь жа праслаўлены і злітуйся над намі!

Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 2
Езус бярэ крыж

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

«Тады Пілат узяў Езуса і аддаў на бічаванне. А жаўнеры, сплёўшы вянок з церняў, усклалі Яму на галаву і апранулі Яго ў пурпуровы плашч. І падыходзілі да Яго, і казалі: “Вітай, кароль Юдэйскі!” І выйшаў Езус у цярновым вянку і пурпуровым плашчы. І сказаў ім Пілат: “Вось чалавек!” Калі ўбачылі Яго першасвятары і прыслужнікі, закрычалі: “Укрыжуй, укрыжуй!”» (Ян 19, 1-3, 5-6).

Ці сапраўды я ведаю, што такое грэх, і ці адпаведным чынам гляджу на крыж? Гледзячы на крыж, мы пазнаём, якімі вялікімі з’яўляюцца нашы грахі. Вазьмі крыж у рукі і задумайся над яго сэнсам. Езус злітаваўся над грэшнікамі. Езус не асудзіў распусніцу.

Мне таксама патрэбна прабачэнне. (стар. 45)

Пане Езу! Дапамажы зразумець сэнс крыжа і дай ласку сапраўднага навяртання сэрца!

Ойча наш… Вітай, Марыя… Хвала Айцу…

О Езу Хрысце, будзь жа праслаўлены і злітуйся над намі!

Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 3
Езус падае першы раз

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

«Усе мы, як авечкі, заблукалі, кожны з нас павярнуў на сваю дарогу, а Пан усклаў на Яго ўсе нашы правіны. <…> Ён узяў на сябе грахі многіх, таму заступаецца за злачынцаў» (Іс 53, 6. 12).

Прыступіць да споведзі – гэта не што іншае, як на ўзор распусніцы з Евангелля стаць перад Езусам з-за таго, што ты злавіў сябе на граху. Прыходзім да канфесіянала як грэшнікі, абцяжараныя грахом, але адыходзім як грэшнікі, вольныя ад граху. (стар.45)

Хачу, каб вы пазбягалі граху не толькі таму, што баіцеся пекла або чысца, але таму, што любіце Езуса. (стар.46)

Пане Езу! Перамяні нашыя сэрцы, каб мы імкнуліся быць без граху таму, што любім Цябе, а не таму, што баімся пакарання за грэх!

Ойча наш… Вітай, Марыя… Хвала Айцу…

О Езу Хрысце, будзь жа праслаўлены і злітуйся над намі!

Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 4
Езус сустракае сваю Маці

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

«Вось гэты прызначаны на падзенне і на паўстанне многіх у Ізраэлі і на знак, якому супраціўляцца будуць. А праз Тваю душу пройдзе меч» (Лк 2, 34-35).

Будзем прасіць Марыю, каб учыніла нашы сэрцы ціхімі і пакорнымі на ўзор Сэрца Яе Сына. Так лёгка быць ганарыстым, калючым і самалюбным – вельмі лёгка, але мы створаны для большых спраў. Як жа многаму можам мы навучыцца ў Марыі! Яна была такой пакорнай, таму што была дарэшты адданай Богу. Была поўнай ласкі. (стар. 102)

О, Найсвяцейшая Панна Марыя! Учыні нашыя сэрцы ціхімі і пакорныміна ўзор Найсвяцейшага Сэрца Езуса!

Ойча наш… Вітай, Марыя… Хвала Айцу…

О Езу Хрысце, будзь жа праслаўлены і злітуйся над намі!

Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 5
Сымон Кірынэец дапамагае Езусу несці крыж

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

«Калі павялі Яго, схапілі нейкага Сымона Кірынэйца, які вяртаўся з поля, і ўсклалі на Яго крыж, каб нёс за Езусам» (Лк 23, 26).

Сам факт, што на тваёй дарозе Бог паставіў нейкую душу, з’яўляецца знакам, што Ён прагне, каб ты для гэтай душы нешта зрабіў. Такая сустрэча не выпадковая, яна была запланавана Богам. У сумленні ты маеш абавязак дапамагчы гэтай асобе. (стар. 75-76)

Пане Езу! Дапамажы нам, каб мы заўсёды кіраваліся голасам свайго сумлення і дапамагалі бліжнім не з прымусу, але ад чыстага сэрца!

Ойча наш… Вітай, Марыя… Хвала Айцу…

О Езу Хрысце, будзь жа праслаўлены і злітуйся над намі!

Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 6
Вераніка выцірае твар Езуса

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

«Не меў Ён ні хараства, ні прыгажосці, каб мы паглядзелі на Яго, і не меў выгляду, каб прывабіць нас. Зняважаны, адрынуты людзьмі, муж цярпення, ад якога адварочваюць твар» ( Іс 53, 2-3).

Зместам любові з’яўляюцца не словы, нельга таксама любоў выказаць словамі, асабліва тую любоў, якая служыць Богу, якая ад Яго паходзіць, якая Яго знаходзіць і да Яго дакранаецца. Мы павінны дасягаць сэрца. Каб дасягнуць сэрца, - бо так трэба, - належыць даказаць любоў учынкам. (стар.77)

Пане Езу! Дапамажы нампалюбіць бліжніх не словам і не мовай, але ўчынкам і праўдай!

Ойча наш… Вітай, Марыя… Хвала Айцу…

О Езу Хрысце, будзь жа праслаўлены і злітуйся над намі!

Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 7
Езус падае другі раз

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

«Ён узяў на Сябе немачы нашыя, Ён сам зносіў наш боль; а мы думалі, што ён асуджаны, пакараны Богам і прыніжаны» (Іс 53, 4).

Калі ў маё жыццё ўваходзіць грэх, ён становіцца асабістай перашкодай для маіх адносін з Богам. Калі паміж мной і Богам стаіць грэх, то Бог не можа дзейнічаць праз мяне і надзяліць мяне сваёй моцай. Грэх – гэта не што іншае, як рабства. (стар.108)

Пане Езу! Надзялі сваёю моцаю і дапамажы падняцца з балота грахоў, каб любіць Цябе без перашкодаў, бо толькі чыстае сэрца здольнае ўбачыць Бога!

Ойча наш… Вітай, Марыя… Хвала Айцу…

О Езу Хрысце, будзь жа праслаўлены і злітуйся над намі!

Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 8
Езус суцяшае ерузалемскіх жанчын

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

«Ішло за Ім вялікае мноства людзей і жанчын, якія плакалі і галасілі па Ім. А Езус абярнуўся да іх і сказаў: “Дочкі ерузалемскія, не плачце па Мне, а плачце па сабе”» (Лк 23, 27-28).

Спачуванне і любоў павінны нараджацца ў нашай душы, павінны выплываць з нашай еднасці з Хрыстом. Любоў да сям’і, любоў да бліжняга, любоў да ўбогіх з’яўляецца натуральным плодам гэтай еднасці. (стар. 96)

Вучыце сваіх дзяцей маліцца і маліцеся разам з імі. Езус учыніў сябе Хлебам Жыцця, каб даць нам сваё жыццё, каб мы маглі стаць падобнымі да Яго. Дык будзем святымі, як Езус, поўнымі спачування, поўнымі пакоры адзін перад адным, таму што тады, калі мы любім адзін аднаго, любім і Яго. (стар. 78)

Пане Езу! Дапамажы нам радавацца з тымі, хто радуецца, і плакаць з тымі, хто плача! Учыні, каб слёзы сталі выразам сапраўднай бескарыслівай, а не фальшывай эгаістычнай любові!

Ойча наш… Вітай, Марыя… Хвала Айцу…

О Езу Хрысце, будзь жа праслаўлены і злітуйся над намі!

Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 9
Езус падае трэці раз

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

«Здзекваліся з Яго, але Ён сам паддаўся і нават не адкрыў вуснаў сваіх. Як ягнё, на зарэз ведзенае, ды як авечка маўчыць перад стрыгалямі, — не адкрыў Ён вуснаў сваіх. Пан пажадаў раздавіць яго цярпеннем» ( Іс 53, 7. 10).

Святы Аўгустын гаворыць: “Спачатку напоўніце саміх сябе, а толькі потым зможаце даваць іншым”. Самапазнанне вельмі патрэбна для споведзі. Гэта дзякуючы такому пазнанню святыя маглі сказаць пра сябе, што яны нікчэмныя злачынцы. Яны бачылі Бога і бачылі сябе – і заўважалі розніцу. Таму не здзіўляліся, калі нехта абвінавачваў іх, нават несправядліва. Кожны чалавек мае ў сабе шмат дабра і шмат зла. (стар.110)

Пазнанне сябе ставіць нас на калені. Без гэтага пазнання мы б не здолелі любіць. Пазнанне Бога нараджае любоў, пазнанне сябе – пакору.

Калі ты будзеш пакорны, нішто не зможа цябе закрануць – ані пахвала, ані прыніжэнне, таму што ты будзеш ведаць, які ты сапраўды ёсць. (стар. 110)

Пане Езу! Дапамажы заўсёды наследаваць Цябе ў цноце пакоры і дашчэнту зруйнуй усялякую пыху і маё ўзвышэнне над бліжнімі!

Ойча наш… Вітай, Марыя… Хвала Айцу…

О Езу Хрысце, будзь жа праслаўлены і злітуйся над намі!

Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 10
З Езуса здзіраюць адзенне

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

«Жаўнеры ж, якія ўкрыжавалі Езуса, узялі Ягоную вопратку і падзялілі на чатыры часткі, кожнаму жаўнеру па частцы; узялі і туніку. Туніка была не шытая, уся ад верху тканая. Таму сказалі адзін аднаму: “Не будзем разрываць яе, але кінем лёсы, каму дастанецца”. Каб збылося сказанае ў Пісанні» (Ян 19, 23-24).

Бог, будучы багатым, стаў убогім дзеля цябе і мяне. Ён дарэшты аддаў сябе нам. Але і гэтага Яму не хапіла. Ён хацеў даць нам яшчэ больш – хацеў даць шанс, каб і мы маглі нешта ахвяраваць Яму.

Ён учыніў сябе галодным і нагім у чалавеку для таго, каб мы таксама маглі Яго нечым адарыць. (стар.24-25)

Пане Езу! Дапамажы нам зразумець, што “быць хрысціянінам – значыць аддаваць”, але не толькі гэта ведаць, а так сапраўды штодзённа чыніць у сваім жыцці!

Ойча наш… Вітай, Марыя… Хвала Айцу…

О Езу Хрысце, будзь жа праслаўлены і злітуйся над намі!

Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стыцыя 11
Укрыжаванне Езуса

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

«Тыя, хто праходзіў, зневажалі Яго, ківаючы галовамі і кажучы: “Ты, што руйнуеш святыню і за тры дні будуеш, уратуй сябе самога; калі Ты Сын Божы, сыдзі з крыжа!” Таксама і першасвятары з кніжнікамі і старэйшынамі, насміхаючыся, казалі: “Іншых ратаваў, а сябе не можа ўратаваць. <…> Спадзяваўся на Бога, няхай Бог вызваліць Яго цяпер, калі любіць Яго…”»  (Мц 27, 39-43).

На крыжы наш Пан не меў нічога. Крыж…быў уласнасцю Пілата. Цвікі і цярновую карону атрымаў ад жаўнераў. Ён не меў на сабе аддзення… Езус мог памерці як кароль і мог паўстаць з памерлых як кароль. Ён выбраў убоства, таму што ў сваёй бясконцай мудрасці ведаў, што ўбоства з’яўляецца праўдзівай дарогай, каб жыць з Богам, здабыць Яго сэрца і прынесці Яго любоў на гэтую зямлю. (стар. 67)

Пане Езу! Дапамажы нам не ўцякаць ад крыжа прыніжэнняў, а з радасцю прыпадобніцца да Цябе ў цнотах, якія адкрываюць шлях да Нябеснага Валадарства!

Ойча наш… Вітай, Марыя… Хвала Айцу…

О Езу Хрысце, будзь жа праслаўлены і злітуйся над намі!

Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 12
Езус памірае на крыжы

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

«І было ўжо каля шостай гадзіны, і цемра настала па ўсёй зямлі аж да гадзіны дзевятай. І Езус закрычаў моцным голасам: “Ойча, у рукі Твае аддаю дух Мой”. І, сказаўшы гэта, сканаў (Лк 23, 44. 46). Калі падышлі да Езуса і ўбачылі, што Ён ужо памёр, не ламалі Яму галені, толькі адзін з жаўнераў прабіў дзідаю Ягоны бок, і адразу выцекла кроў і вада» (Ян 19, 33-34).

Глянь на ўкрыжаванне і ўбачыш, як Езус нахіліў галаву, каб пацалаваць цябе, як раскінуў рукі, каб абняць цябе, як адкрыў сэрца, каб прыняць цябе, каб заключыць у сваёй любові.  Ведаем, што крыж – гэта знак найбольшай любові Хрыста да цябе і да мяне… (стар. 66)

Пане Езу! Асвяці нашыя сэрцы сваёю бязмежнаю любоўю і навучы бескарысліва любіць бліжніх, таму што Ты вучыш, Езу: “Любіце адзін аднаго!”

Ойча наш… Вітай, Марыя… Хвала Айцу…

О Езу Хрысце, будзь жа праслаўлены і злітуйся над намі!

Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 13
Езуса здымаюць з крыжа

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

«Сотнік, убачыўшы, што сталася, славіў Бога і казаў: “Праўдзіва, Чалавек гэты быў справядлівы”. І ўсе людзі, што сабраліся на гэтае відовішча, калі ўбачылі, што сталася, вярталіся, б’ючы сябе ў грудзі. А здалёк стаялі ўсе, хто ведаў Яго» (Лк 23, 47-49).

Аддаць сябе – гэта праўдзівая радасць. Чым паўней мы аддаём сябе, тым больш любім Бога і душы. Калі мы сапраўды любім душы, то павінны быць гатовыя заняць іх месца, узяць на сябе іх грахі і каяцца за іх. Мы павінны быць жывымі ахвярамі, таму што менавіта такімі мы патрэбны душам.

Божая любоў не мае межаў. Яна неабдымная, і яе глыбіню немагчыма змерыць. Ён сказаў: “Не пакіну вас сіротамі” (Ян 14,18). (стар.63)

Пане Езу! Дапамажы нам, каб мы заўсёды трывалі ў адзінстве з Табою і заўжды раздзялялі цярпенні з бліжнімі, якім найбольш патрэбна Твая міласэрнасць!

Ойча наш… Вітай, Марыя… Хвала Айцу…

О Езу Хрысце, будзь жа праслаўлены і злітуйся над намі!

Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 14
Езуса кладуць у грабніцу

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

«Яны ўзялі цела Езуса і закруцілі Яго ў палатно з духмянасцямі, як звычайна хаваюць юдэі. На месцы, дзе Ён быў укрыжаваны, быў сад, а ў садзе — новая магіла, у якую яшчэ нікога не клалі. Там з прычыны Прыгатавання Юдэйскага паклалі Езуса» (Ян 19, 40-42).

Езус – гэта Хлеб Жыцця і Любоў, якая разумее.

Эўхарыстыя значыць “любоў, якая разумее”. Хрыстус размеў. Разумеў наш вялікі голад па Богу. Разумеў, што мы створаны для таго, каб быць любімымі, таму ўчыніў сябе Хлебам Жыцця і сказаў: “Калі не будзеце спажываць Майго Цела і не будзеце піць Маёй Крыві, не зможаце жыць, не зможаце любіць, не зможаце служыць”. (стар. 96)

Зрабі так, каб святло Хрыста заўсёды палала ў тваім сэрцы, таму што Ён адзіны з’яўляецца Дарогай, па якой належыць ісці. Ён з’яўляецца Жыццём , якім трэба жыць, і Любоўю, якой трэба любіць. (стар.43)

Пане Езу! Навучы нас цалкам наследаваць Цябе ва ўсіх цнотах і стаць сапраўдным святлом для сучаснага свету!

Ойча наш… Вітай, Марыя… Хвала Айцу…

О Езу Хрысце, будзь жа праслаўлены і злітуйся над намі!

Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Малітва да ўкрыжаванага Хрыста
(на заканчэнне Крыжовага шляху)

Збаўца наш, Езу Хрысце! Бачу Цябе, прыбітага да крыжа дзеля Тваёй вялікай любові да роду людскога. Галаву маеш нахіленую, бо хочаш пачуць усе нашыя малітвы; сэрца маеш адкрытае, бо хочаш даць усім ласку сваю; рукі маеш распасцёртыя, бо хочаш усіх нас да сябе прыгарнуць; ногі маеш прыбітыя цвікамі, бо хочаш быць заўсёды з грэшнікамі. Прашу Цябе сёння, дзеля Тваёй пакутлівай смерці і пачэснага крыжа пачуй малітвы мае, пашлі мне ласку Тваю, прыгарні мяне да сябе і будзь са мною ў хвіліну маёй смерці. Амэн.


Каб атрымаць каштоўны Божы дар адпусту, памолімся цяпер у інтэнцыях Святога Айца…

Ойча наш... Вітай, Марыя... Хвала Айцу...
альбо Тваёй абароне аддаёмся...


Спіс выкарыстаных крыніц

1. Святое Пісанне
2. Найбольшая запаведзь. Думкі благаслаўлёнай Маці Тэрэзы. - Гродзенская дыяцэзія Рыма-Каталіцкага Касцёла ў Рэспубліцы Беларусь, 2009. – 174с.
3. Нястомна маліцеся: малітоўнік для моладзі. – Мінск: Про Хрысто, 2011. – 512с.

Калі я гавару мовамі людзей і анёлаў, а любові не маю, я – як медзь звонкая або гулкія цымбалы.

І калі маю дар прароцтва, і спазнаў усе таямніцы, і маю ўсякія веды і паўнату веры, каб перастаўляць горы, а любові не маю, то я – нішто.

І калі раздам усю маёмасць сваю і аддам цела сваё на спаленне, а любові не маю, няма мне з гэтага ніякай карысці.

Любоў доўгацярплівая, любоў ласкавая, незайздросціць, любоў не пыхлівая, не ганарыцца, не бессаромная, не шукае свайго, не гневаецца, непамятае зла, не радуецца несправядлівасці, але радуецца разам з праўдай. Усё зносіць, усяму верыць, на ўсё спадзяецца, усё церпіць.

Любоў ніколі не мінае. Не так, як прароцтвы, якія спыняцца, ці мовы, якія змоўкнуць, ці веды, якія скончацца. Бо мы часткова пазнаем і часткова прарочым, а калі настане дасканалае, тады тое, што частковае, знікне. Калі я быў дзіцём, то па-дзіцячы гаварыў, па-дзіцячы думаў, па-дзіцячы разважаў; а калі стаў мужчынам, то пакінуў дзіцячае. Бо цяпер мы бачым праз люстэрка, цьмяна, атады – тварам у твар. Цяпер я ведаю часткова, тады ж спазнаю так, як і я спазнаны.

А цяпер трываюць вера, надзея і любоў – гэтыя тры, але найбольшая з іх любоў.

1 Кар 13, 1-13.

Стацыя 1 – Езус несправядліва асуджаны
Любоў доўгацярплівая

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

Езу Хрысце – сапраўдны прыклад доўгацярплівай любові!

Калі Ты прымаў прысуд Пілата, церпячы несправядлівае асуджэнне, Ты не гаварыў моваю людзей, не быў як звонкая медзь альбо гулкія цымбалы. Хрысце, Ты прамаўляў моваю любові – моваю глыбокай унутранай цішыні сэрца. Цябе абвінавачвалі, Езу, а Ты Сэрцам маліўся да Айца за сваіх ворагаў. Твая душа была вельмі заклапочана тым, што часта чалавек, які мае ўладу асудзіць іншага, забываецца пра тое, што існуе канчатковы справядлівы суд – гэта Божы Суд. Такі чалавек кіруецца суб’ектыўнымі меркаваннямі, шукаючы толькі ўласнай карысці альбо фальшывай людской справядлівасці. Часам чалавек, які асуджае іншага, імкнецца знайсці выгаду для сябе.

О Езу, Ты ціхім пакорным Сэрцам прыняў несправядлівае асуджэнне, будучы бязгрэшным! Учыні, Хрысце, маё сэрца да Твайго падобным, асабліва калі мяне людзі будуць несправядліва асуджаць альбо пакрыўдзяць, дапамажы мне скіраваць свой позірк толькі на Цябе, Езу, і ўзгадаць, што любоў доўгацярплівая ніколі не асуджае!

Ойча наш… Вітай,Марыя…Хвала Айцу…
Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 2 – Езус бярэ крыж на свае плечы
Любоў ласкавая

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

Езу Хрысце – сапраўдны прыклад ласкавай любові!

Ты ўзяў Крыж на свае плечы менавіта з любові да чалавека. Ты прыняў Крыж чалавечых грахоў, здрадаў, прыніжэнняў, таму што разумеў, што толькі ў Крыжы збаўленне душы ад вечнай смерці. Толькі шлях Крыжа ёсць сапраўднай надзеяй на вечнае жыццё. Езу! Ты не адкідаеш Крыж і не выракаешся яго, таму што любоў ласкавая не можа адвярнуцца ад цяжкага пакутнага шляху. Ласкавая любоў клапоціцца пра збаўленне бліжніх, а не пра ўласны дабрабыт. Ласкавая любоў – дасканалая, яна здольная на ўсё, нават горы перастаўляць, а не толькі несці крыж.

Езу Хрысце, дапамажы мне ніколі не наракаць на тое, што крыж майго жыцця нязносна цяжкі, і зразумець, што калі я адкіну крыж любові, мяне пачне прыгнятаць крыж цярпенняў. Дай мне ласку адчуць радасць крыжа, нягледзячы на тое, што шмат розных выпрабаванняў сустрэне мяне на маёй жыццёвай дарозе!

Ойча наш… Вітай,Марыя…Хвала Айцу…
Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 3 –першае падзенне Езуса пад крыжам
Любоў не зайздросціць

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

Езу Хрысце – сапраўдны прыклад любові, якая не зайздросціць!

На жаль, у маім жыцці здараецца інакш: часам, калі мне нешта не ўдаецца рэалізаваць так, як мне б хацелася, а нехта з маіх знаёмых, сяброў ці родных дасягае пэўных поспехаў, мяне можа ахапіць пачуццё зайздрасці.

Зайздрасць – гэта грэх, які атручвае маю душу, прыгнятае мяне і тады я падаю пад цяжарам граху. Галоўнае своечасова зразумець свой упадак і не застацца ва ўпадку, а падняцца і крочыць далей шляхам збаўлення.  Таму, каб выкараніць зайздрасць са сваёй душы, трэба перамагчы сябе праз пакаянне і шчырую радасць поспехам іншых людзей. Атрымаць перамогу над грахом дапамагаеш мне Ты, Езу, у сакрамэнце пакаяння, калі прабачаеш мяне, даеш мне магчымасць падняцца, узяць свой крыж і ісці далей.

Дзякую Табе, Езу, бо толькі Ты адзіны ведаеш, што найбольш карысна для збаўлення маёй душы. Дапамажы мне, Езу, заўжды перамагаць зайздрасць удзячнасцю Табе і бліжнім за ўсе радасці і за ўсе выпрабаванні.

Ойча наш… Вітай,Марыя…Хвала Айцу…
Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 4 – сустрэча з Маці
Любоў не пыхлівая

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

Езу Хрысце – сапраўдны прыклад любові не пыхлівай, а пакорнай і цярплівай!

Ты вучыш пакоры, калі на пакутным крыжовым шляху Цябе сустракае Маці. Найсвяцейшая Панна Марыя – гэта крыніца пакоры! Езу! Тваё Сэрца і Сэрца Тваёй Маці з’ядналіся ў адзінае вялікае Святое Сэрца – Сэрца ціхае і пакорнае, якое без нараканняў, без крыўды здольнае прыняць Божую волю, нават калі Сэрца прабівае востры меч!

Як жа часта ў сваім штодзённым жыцці я не магу згадзіцца з Божаю воляю, калі нешта сабе планую, а потым мае планы рэзка змяняюцца і ўсё здзяйсняецца зусім не так, як мне хацелася б. Тады я пачынаю заклапочана перажываць, можа, часам несправядліва абвінавачваць іншых людзей, рэзка рэагую на розныя крыўды, мая вера разбіваецца праз розныя сумнівы… У такія хвіліны я часта забываюся, што мае планы – гэта не Твае, Божа, планы і што Ты заўсёды маеш для мяне найлепшы шлях у жыцці. А ўсё гэта адбываецца таму, што часта мяне духоўна асляпляе ўласны эгаізм, мая пыха.

Улі, Езу, у маё сэрца цноту пакоры і вырві корань пыхі, які так глыбока пасяліўся ў маёй душы! О Найсвяцейшая Панна Марыя, навучы мяне сапраўднай пакоры!

Ойча наш… Вітай,Марыя…Хвала Айцу…
Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 5 – Сымон Кірынеец дапамагае Езусу
Любоў не ганарыцца

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

Езу Хрысце – сапраўдны прыклад любові, якая не ганарыцца!

Ідучы пакутным крыжовым шляхам на Галготу, Ты вучыш, Езу, не ганарыцца. А чалавек часта розныя свае дасягненні прыпісвае сабе як уласныя заслугі,забываючыся пра тое, што не бывае выпадковасцяў у жыцці. Усё здзяйсняецца цалкам па волі Божай. І, напрыклад, калі нам давялося некаму дапамагчы ці то нават з прымусу, ці то з любові да бліжняга, а потым мы заўважаем плёны ад нашай дапамогі, то бывае так, што ў душы пачынаем ганарыцца, што дапамаглі іншаму штосьці зрабіць.

Сымона Кірынейца, абцяжаранага ўласнымі жыццёвымі клопатамі, прымусілі дапамагчы Езусу несці Крыж. Спачатку ён не згаджаўся, а потым гонар у яго душы ўсё ж такі перамог і Сымон вырашыў дапамагчы, хоць, можа, нават не зусім глыбока ўсведамляў сэнс такой дапамогі.

Хрысце, дай мне ласку сапраўднага разумення, што ўсе людзі, якіх Ты ставіш на маім жыццёвым шляху і ўсё тое, што адбываецца са мною ў жыцці – гэта не простая выпадковасць, а Божы Провід. Таму не дазволь мне, Хрысце, ганарыцца рознымі поспехамі ці дасягненнямі, ведаючы, што над усім гэтым пануе Тваё благаслаўленне!

Ойча наш… Вітай,Марыя…Хвала Айцу…
Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 6 – святая Вераніка выцірае твар Езуса
Любоў не бессаромная

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Мукусваю прынёс Ты збаўленне свету!

Езу Хрысце – сапраўдны прыклад не бессаромнай любові!

Сваім прыкладам, Хрысце, Ты вучыш, што ёсць натуральны чалавечы сорам і фальшывы сорам. Без аніякага сораму Ты пакінуў на хустцы святой Веранікі адбітак свайго Найсвяцейшага Аблічча, калі яна выцерла Твой акрываўлены, збіты твар. Гэта была сапраўдная ўзнагарода, падзяка за ўчынак бескарыслівай любові, праяўлены святой Веранікаю да Цябе.У такой сітуацыі не павінна дамінаваць пачуццё сораму, а павінна ўзрастаць любоў. Любоў знішчае ўсялякі фальшывы сорам!

На жаль, чалавек не дасканалы ў любові! Часаму жыцці хрысціяніна, які лічыць сябе глыбока веруючым і пабожным, здараюцца сітуацыі, што бывае сорамна зрабіць знак крыжа, праходзячы па вуліцы каля святыні, ці памаліцца перад ежаю, напрыклад, перад супрацоўнікамі. Таму што тады ўзнікае думка, а што падумаюць, як будуць глядзець іншыя людзі. Ці, напрыклад, трэба вызнаць свае грахі перад святаром у сакрамэнце пакаяння, і тады адчуваецца сорам, асабліва калі неабходна назваць смяротны грэх і не хапае мужнасці гэта зрабіць. Трэба памятаць тады, што гэта толькі фальшывы сорам. А той, хто любіць па-сапраўднаму: усёю душою, усім сэрцам і ўсім розумам – не павінен крочыць шляхам фальшывай сарамлівасці.

Таму сэрцам прашу Цябе, Езу, зруйнуй у маім жыцці ўсялякі фальшывы сорам і дапамажы мне кіравацца толькі натуральнаю чалавечай сарамлівасцю, заўсёды памятаючы, што чалавек створаны на вобраз і падабенства Божае!

Ойча наш… Вітай,Марыя…Хвала Айцу…
Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 7 – дргое падзенне Езуса пад крыжам
Любоў не шукае свайго

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

Езу Хрысце –сапраўдны прыклад любові, якая свайго не шукае!

Любоў не шукае ўдзячнасціі пашаны; яна не шукае ўласнай выгады! Ёй не патрэбна нават падзяка, бо сапраўдная любоў клапоціцца пра дабро бліжніх, выракаючыся сябе. Яна складае з сябе жывую ахвяру!

Менавіта толькі з любові да бліжніх дзеля збаўлення грэшнікаў, Езу, Ты нёс цяжкіКрыж на Галготу! І калі другі раз на сваім пакутным Крыжовым шляху Ты ўпаў пад Крыжам, Езу Ты выракся самога сябе, Ты прынізіўсябе самога і спазнаў боль - гэта цяжкія грахі людзей моцна прыціснулі Цябе да зямлі, гэта мой грэх так прыгнятае Цябе! Але Ты, Хрысце, вучыш мяне ніколі не ўпадаць у роспач, нават тады, калі я неаднаразова буду на сваім жыццёвым шляху спатыкацца і падаць пад цяжарам аднаго і таго ж граху! Бо любоў Твая да мяне нашмат мацнейшая за мой грэх! І гэта дае мне надзею, Твая любоў адкрывае мне шлях да збаўлення душы–праз вырачэнне злога, граху і яго наступстваў, а таксама праз шчырае пакаянне.

Ты ўказваеш мне, Езу, шлях любові, якая не шукае свайго, а знаходзіць грэшніка і падымае яго!

Ойча наш… Вітай,Марыя…Хвала Айцу…
Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!

Стацыя 8 – Езус суцяшае ерузалемскіх жанчын
Любоў не гневаецца

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

Езу Хрысце– сапраўдны прыкладлюбові, якая не гневаецца!

Таму што любоў міласэрная, яна не асуджае, але судзіць справядліва. Любоў звычайна прыносіць супакой і суцяшае!

Калі на Крыжовым шляху Табе, Езу, сустрэліся ерузалемскія жанчыны, яны моцна плакалі, выказывалі Табе спачуванне. Але Ты сказаўім, што па Табе не трэба праліваць слёзы. Любоў справядлівая не патрабуе слёз, а плакаць трэба чалавеку грэшнаму па сабе і па дзецях сваіх, па сваіх родных, якія жывуць у стане граху.

Часам бывае гнеў справядлівы, але любоў перамагае ўсялякі гнеў, бо Ты, Езу, моцна любіш грэшніка, але ненавідзіш грэх.

Таму асвяці мой розум, маё сэрца і маю душу, Хрысце, каб мае слёзы былі сапраўднымі і шчырымі слязьмі пакаяння іўлагодзілі Твой справядлівы гнеў!

Ойча наш… Вітай,Марыя…Хвала Айцу…
Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 9 – трэцяе падзенне Езуса пад Крыжам
Любоў не памятае зла

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

Езу Хрысце– сапраўдны прыкладлюбові, якая не памятае зла!

Хрысце, Тваё трэцяе падзенне пад Крыжам – гэта выраз Тваёй найвялікшай любові да слабага грэшнага чалавека! Каб па-сапраўднаму быць моцным, трэба пазнаць сваю слабасць.

Часта ў сваім духоўным жыцці я перажываю розныя спакусы злога духа. Неаднаразова здараецца так, што я не магу самастойна змагацца з уласнымі слабасцямі і яшчэ больш падаю пад цяжарам граху. Бывае сітуацыя, калі здаецца, што душа ўжо вызвалілася з путаў злога і на працягу доўгага часу грэх у жыцці ўжо больш не паўтараецца. Але калі ізноў надыходзіць час выпрабаванняў і я ўпадаю ў той самы грэх, тады глыбей пачынаю разумець, што праз выпрабаванні і падзенні ачышчаеццаі ўдасканальваецца ў любові мая душа.

Дапамажы мне, Божа, у маім хрысціянскім жыцці не канцэнтравацца толькі на сваёй грахоўнасці, а ўсім сэрцам заўсёды шукаць Цябе, Езу! Бо толькі моцаю Тваёй любові я сапраўды ўзмацняюся, калі душу атакуюць спакусы злога духа! І Ты, Езу, не памятаеш зла, не ўспамінаеш мне маіх грахоў, калі я шчыра вызнаю іх у сакрамэнце пакаяння.

Ойча наш… Вітай,Марыя…Хвала Айцу…
Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 10 – з Езуса здзіраюць адзенне
Любоў не радуецца несправядлівасці, але радуецца разам з праўдай

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

Езу Хрысце– сапраўдны прыклад любові, якая не радуецца несправядлівасці, але радуецца разам з праўдай!

Езу Хрысце, Ты сказаў, што толькі Ты – Праўда, якою трэба кіравацца ў жыцці. Ты стварыў чалавека з любові на свой вобраз і падабенства. Чалавек – найвышэйшае Божае стварэнне над усімі іншымістварэннямі. Толькі чалавек мае розум і вольную волю, таму здольны рабіць выбар у сваім жыцці:выбар паміж благаслаўленнем ці пракляццем.Гэта значыць альбо жыць з Богам і служыць Яму, альбо спадзявацца толькі на ўласныя сілы і адвярнуцца ад Бога. Іншага шляху няма! Альбо трываць у Божай прысутнасці і радавацца разам з Праўдай, альбо чыніць тое, што супярэчыць волі Божай. Калі чалавек парушае Божыя запаведзі, ён выбірае шлях несправядлівасці. А любоў дасканалая не радуецца несправядлівасці!

Езу Хрысце, калі злосныя жаўнеры, злачынцы дзялілі Тваю вопратку, яны свядома выбралі для сябе шлях пракляцця. Ты не праклінаў іх, яны самі сябе пракліналі сваімі злачынствамі. Езу – Ты любоў дасканалая, якая не здольная праклінаць! Чалавек сам свядома выбірае для сябе шлях пракляцця, калі чыніць грэх!

Езу Хрысце! Дапамажы мне ў жыцці заўжды рабіць мудры выбар і кіравацца толькі шляхамі Тваёй спрадвечнай Праўды і справядлівасці, а таксама навучы мяне заўсёды радавацца разам з Праўдай, бо Ты вучыш словамі Святога Апостала Паўла: “Заўсёды радуйцеся!”

Ойча наш… Вітай,Марыя…Хвала Айцу…
Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 11 – укрыжаванне Езуса
Любоў усё зносіць

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

Езу Хрысце – сапраўдны прыклад любові, якая зносіць усё!

Любоў дасканалая зносіць усё: знявагі, крыўды, няўдзячнасці, блюзнерствы, падманы, несправядлівыя прысуды… Любоў церпіць боль… Любоў часта адчувае сябе пакінутай, асмяянай. Любоў дасканалая звычайна не знаходзіць разумення, бывае, што за праяўленую дабрыню ёй узнагароджваюць злом…

Так, Езу, Ты зносіў усё, калі аддаў сябе на ўкрыжаванне за збаўленне чалавецтва, за збаўленне маёй грэшнай душы...

Хрысце, калі Твае святыя рукі і ногі прыбівалі да Крыжа, Ты цярпеў жудасны боль менавіта з вялікай любові да мяне.

Гледзячы на Твой сапраўдны прыклад любові, якая ўсё зносіць, я ўсё глыбей разумею, Езу, якая ж недасканалая мая любоў да Цябе і да маіх бліжніх!

Гледзячы на святы Крыж, сэрцам і душою, схіляючыся прад Табою, Хрысце, прашу ў Цябе прабачэння за кожны грэх, за кожную здраду, за кожнае занядбанне, якімі я Цябе штодзённа ўкрыжоўваю!

Прабач мне, Пане Езу! Мая віна, мая віна, мая вельмі вялікая віна…

Ойча наш… Вітай,Марыя…Хвала Айцу…
Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 12 – смерць Езуса на крыжы
Любоў усяму верыць, на ўсё спадзяецца

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

Езу Хрысце – сапраўдны прыклад любові, якая ўсяму верыць, на ўсё спадзяецца!

На Крыжы любоў перамагла смерць: любоў перамагла знявагі, крыўды, няўдзячнасці, блюзнерствы, падманы, несправядлівыя прысуды…

Любоў, якая жыве праз вякі, любоў, якая не памірае.

Твая Любоў, Хрысце, дае жыццё маёй душы, а крыламі маёй душы ёсць вера і надзея, таму што дасканалая Любоў усяму верыць і на ўсё спадзяецца!

Вера – гэта ўпэўненасць у нябачным. Ты сказаў: Я з вамі да канца жыцця! Я веру, Езу! Таму што адчуваю Тваю прысутнасцьу сваім жыцці. Часта Ты дакранаешся да сэрца майго Духам Святым, калі суцяшаеш мяне ў смутку; калі выціраеш слёзы з маіх вачэй; калі Ты ўліваеш у маю душу сапраўдны супакой і радасць.

Дапамажы мне, Хрысце, заўсёды заставацца вернай Табе! Навучы мяне верыць, спадзявацца і любіць! Навучы мяне дасканалай любові!

Ойча наш… Вітай,Марыя…Хвала Айцу…
Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 13 – Цела Езуса здымаюць з крыжа
Любоў усё церпіць

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

Езу Хрысце – сапраўдны прыклад любові, якая ўсё церпіць!

Езу, Ты прайшоў пакутным шляхам, несучы Крыж на Галготу. На сваім шляху Ты зведаў тры падзенні, цярпеў здзекі і жудасны боль, калі Твае святыя рукі і ногі прыбівалі да Крыжа, калі з Твайго прабітага Сэрца выплылі святая Кроў і вада, як крыніца міласэрнасці для грэшнікаў – Ты ўсё цярпеў з любові! Любоў дасканалая ўсё церпіць!

Цяпер, Езу, Тваё Цела знялі з Крыжа і паклалі на рукі Найсвяцейшай Панне Марыі, Тваёй Маці. Яна і мая духоўная Маці. Марыя для мяне – прыклад цярплівай любові! Толькі праз цярплівасць і пакорнае прыняцце волі Божай я вучуся ў Найсвяцейшай Панны Марыі сапраўднай дасканалай любові!

Ойча наш… Вітай,Марыя…Хвала Айцу…
Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Стацыя 14 – Цела Езуса паклалі ў грабніцу
Любоў ніколі не мінае

С.: Кланяемся Табе, Пане Езу Хрысце!
Усе: Бо праз Крыж і Муку сваю прынёс Ты збаўленне свету!

Езу Хрысце – сапраўдны прыклад любові, якая ніколі не мінае!

Езу, скончыўся Твой шлях зямнога вандравання, але менавіта на Крыжы ў Вялікую пятніцу распачаўся Твой хвалебны шлях да светлага Уваскрасення! Праз свае пакуты і крыжовую смерць Ты адкрыў брамы ў Валадарства Нябеснае і прынёс збаўленне свету з любові да мяне – самага слабага грэшнага чалавека. Сваёю любоўюТы ўжо знішчыў мой грэх, а таксама даеш мне цяпер магчымасць атрымаць каштоўны дар поўнага адпусту, як прабачэнне караў за ўчыненыя грахі. Гэта доказ Тваёй любові, якая ніколі не мінае!

Дзякую Табе, Езу, за тое, што Ты прысутны заўсёды ў маім жыцці і сваёю жывою дасканалаю любоўю ажыўляеш маю душу! Твая любоў жыве зараз ў душы маёй! Бо калі я гавару мовамі людзей і анёлаў, а любові не маю, я – як медзь звонкая або гулкія цымбалы. І калі маю дар прароцтва, і спазнаў усе таямніцы, і маю ўсякія веды і паўнату веры, каб перастаўляць горы, а любові не маю, то я – нішто.

А цяпер трываюць вера, надзея і любоў – гэтыя тры, але найбольшая з іх любоў.

Ойча наш… Вітай,Марыя…Хвала Айцу…
Ты за нас цярпеў ад ранаў – Езу Хрысце, змілуйся над намі!


Малітва на заканчэнне Крыжовага шляху

Езу Хрысце! Мой адзіны Збаўца – сапраўдны прыклад дасканалай любові!

Навучы мяне любіць так, як любіш Ты – проста, шчыра і бескарысліва!

Навучы мяне прабачаць так, як Ты прабачаеш нам, грэшным!

Умацуй маю веру і ўчыні маё сэрца ціхім і пакорным, падобным да свайго Найсвяцейшага Сэрца! Навучы мяне цярпліва зносіць усе крыўды і знявагі!

Дапамажы мне ніколі не ўпадаць у роспач, калі мяне будзе прыгнятаць крыж маіх цярпенняў! Навучы мяне, Езу, цалкам Табе давяраць!


Каб атрымаць адпуст, памолімся ў інтэнцыі Айца Святога…

Ойча наш…Вітай, Марыя…Хвала Айцу…
альбо Тваёй абароне аддаёмся…

апрацавала Анастасія-Алена Блусянкова
парафія Св. Сымона і св. Алены, г. Мінск