Бог стварыў нас з пэўнай мэтаю. Яго любоў — нашае жыццёвае прызначэнне. Гэта дазваляе нам пазнаць сваю сапраўдную сутнасць. Усвядоміўшы сваё прызначэнне, мы пачынаем па-новаму глядзець на многія пытанні, і не толькі сямейныя. Ажыццяўляць пакліканне хатняга Касцёла азначае, што часам каталіцкія сем’і будуць меншасцю, якая жыве паводле іншых каштоўнасцяў, чым іх асяроддзе. Пакліканне да любові патрабуе ад нас мужнасці і сілы духу. Езус кліча нас, і мы можам адказаць Яму, выбіраючы жыццё ў веры, надзеі, міласэрнасці, радасці, служэнні і пакліканні.

Касцёл складаецца з розных інстытутаў і арганізацый, каб магчы дзейнічаць у свеце. Але ў іх — яшчэ не ўся яго сутнасць. Касцёл — Нявеста Хрыста, жывая істота, а не проста грамадскі інстытут. Па словах святога Яна XXIII, гэта наша маці і настаўнік, наш суцяшыцель і кіраўнік, сям’я нашай веры. Нават тады, калі члены і кіраўнікі Касцёла грашаць, нам вельмі патрэбная яго мудрасць, сакрамэнты, падтрымка і абвяшчэнне праўды, таму што Касцёл з’яўляецца целам самога Езуса ў свеце — сям’ёю вялікага Божага народа.

Многія людзі, асабліва сёння, аказваюцца ў балючай сітуацыі ў выніку нястачы, калецтва, хваробы і розных залежнасцяў, беспрацоўя і адзіноты пажылога веку. Але разводы і папулярызацыя гомасексуальнасці ўплываюць на жыццё сям’і асабліва глыбока. Хрысціянскія сем’і і супольнасці павінны быць крыніцаю міласэрнасці, бяспекі, сяброўства і падтрымкі для тых, хто змагаецца з гэтымі праблемамі.

Дасканалая сям’я — гэта школа любові, справядлівасці, спагады, прабачэння, узаемнай павагі, цярплівасці і пакорыў свеце, азмрочаным эгаізмам і канфліктамі. Такім чынам, сям’я вучыць, што значыць быць чалавекам. Тым не менш, узнікаюць шматлікія спакусы, якія прымушаюць нас забыцца, што мужчына і жанчына створаныя жыць у запавеце і супольнасці. Напрыклад, беднасць, залішняя раскоша, парнаграфія, кантрацэпцыя, філасофскія і іншыя інтэлектуальныя памылкі могуць стварыць асяродак, які кідае выклік, пагражае здароваму сямейнаму жыццю. Касцёл супрацьстаіць усяму гэтаму дзеля абароны сям’і.

19 верасня ў Слоніме адбыўся XI турнір па міні-футболе «Памяці св. Яна Паўла II». У гэтым годзе спартыўнае мерапрыемства сабрала 16 каманд з усёй Беларусі (Гродна — 4 каманды, Ліда, Маладзечна — 2 каманды, Сапоцкін, Мінск — 2 каманды, Баранавічы, Паставы, Брэст, Слонім, Барысаў, Докшыцы).

З 22 па 27 верасня ў Філадэльфіі (ЗША) праходзіць Сусветная сустрэча сем’яў, у якой прымае ўдзел афіцыйная дэлегацыя з Беларусі. Дэлегацыю ўзначальвае біскуп Пінскі і старшыня Рады па справах сям’і беларускага епіскапату Антоні Дзям’янка, іншыя яе члены — сакратар Рады па справах сям’і а. Пётр Фраштэнга OCD і сямейная пара Андрэй Мілееў і Наталля Пан.

22 верасня ў Цэнтры сучасных мастацтваў адбылося адкрыццё выставы Андруся Такінданга «Крыжовы шлях. Дошка, аловак, акрыл». Серыя з 14 абразоў Крыжовага шляху з’явілася як замова для касцёла ў Лучаі.

Пачаўся новы навучальны год, і прыйшла неабходнасць сустрэчы катэхетаў і слухачоў катэхетычных курсаў Гродзенскай дыяцэзіі. У сувязі з гэтым Аддзел адукацыі і выхавання Гродзенскай курыі, які ўзначальвае а. д-р Андрэй Шчупал CSsR, арганізаваў рэкалекцыі ў Шчучыне.

Старшыня беларускага епіскапату Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч, які ўзначальвае Нацыянальную пілігрымку ў Ізраіль, адказаў на пытанні Catholic.by пра значэнне гэтай пілігрымкі, а таксама ўзгадаў іншыя малітоўныя падарожжы ў сваім жыцці.

У Ізраілі і Палесціне працягваецца Нацыянальная пілігрымка беларускіх католікаў, вынікам якой стане ўсталяванне дошак «Magnificat» і «Benedictus» на беларускай мове.